14/3/96

ضمن عرض درود خدمت دوستان مجازیم که از دوستان حقیقی ام بیشتر دوستشان دارم چرا که کمتر با انها در ارتباط هستم و بنا بر قوانین جاری زندگی کمتر هم اسیب میبینمان زمانها که جوانتر بودم در سر فکرهای کوچک و بزرگی میپروراندم ولی هرچه از خدای بزرگ عمر گرفتیم فهم و تجربه ام بیشتر شد و در کنارش توانایی هایم کمتر شد......تا چند دهه قبل معمولا در خانواده ها بزرگترها به کوچکترها گوشزرد میکردند که نه به خوشگلی ات بناز که به تبی بند است و نه به مالت بناز که به شبی بند است.....سال پیش در چنین ایامی علاوه بر بیمار شدن خودم وضعیت بیماری مادرم نیز تشدید پیدا کرد و احساس گنگی مرتب در درونم ندا میکرد که تا چندی 14/3/96...